Heusden

Jonge mantelzorgster Jill wil haar ouders voor geen goud missen

DRUNEN – De twaalfjarige Jill is een vrolijke en ondernemende brugklasser op De Overlaat. Met haar voorliefde voor judo, tennis, scouting, tekenen en knutselen zit ze nooit stil. Op school valt ze op door haar bijzondere passie voor wiskunde — een vak dat weinig van haar klasgenoten als favoriet kiezen. Vrienden omschrijven haar als lief en behulpzaam. Maar wie bij Jill thuis over de drempel stapt, ziet al snel dat ze naast een heel gewone puber ook een bijzondere rol heeft: ze groeit op als jonge mantelzorger.

Vrolijk, puber én wiskundetalent
Achter haar helpende karakter schuilt een meisje met veel humor dat enorm geniet van de kleine dingen in het leven. Ze noemt zichzelf met een knipoog een “lieve puber”. Echt boos worden vindt ze lastig; als ze kwaad probeert te zijn of zich wil verstoppen, moet ze al snel hardop lachen.

Haar creatieve kant komt niet alleen naar voren in haar tekeningen en knutselprojecten, maar ook bij wiskunde op school. Samen met haar vader knipte en vouwde ze eens een driedimensionale kubus uit ruitjespapier om een lastige opdracht te begrijpen. “Papa is een echte doorzetter en verzint overal een oplossing voor,” vertelt Jill vol trots.

Haar rol als mantelzorger: lichte hulp en mentale alertheid
Als jonge mantelzorger voert Jill geen fysiek zware zorgtaken uit; volwassen taken zoals het wassen of aankleden horen niet bij haar rol. In plaats daarvan biedt ze vooral praktische, lichte hulp die voor haar voelt als een volstrekt natuurlijke routine.

Haar vader hield aan een auto-ongeluk een lichamelijke beperking over: hij is slechter ter been, zijn zicht is achteruitgegaan en hij spreekt woorden soms wat onduidelijker uit. Dat hield Jill nooit tegen; het zorgde er juist voor dat ze al heel jong zelfstandig werd. Zo leerde ze als baby van nog geen jaar oud al zelfstandig de trap op en af klimmen. Vandaag de dag draagt ze lachend de wasmand naar beneden, haalt ze zijn bril op als hij die boven heeft laten liggen en zorgt ze er voor de zekerheid voor dat er iemand boven is als hij doucht of zich scheert. En wanneer mensen in een winkel of op straat haar vader niet goed verstaan, treedt Jill heel vanzelfsprekend op als zijn vertaler.

Haar mantelzorgerschap zit daarnaast vooral in haar mentale alertheid. Onbewust is ze er in haar hoofd voortdurend mee bezig of het goed gaat met haar vader en let ze er scherp op dat hij niet valt. Ook rondom haar moeder, die al vier jaar kampt met Long COVID, draagt Jill de nodige zorg mee. Ze vraagt regelmatig hoe het écht met haar moeder gaat en springt meteen bij als de energie bij haar moeder op is.

Samen genieten ondanks de uitdagingen
Door de gezondheidssituatie van haar ouders zijn er dingen die het gezin niet meer zomaar samen kan doen. Zo moesten dagjes weg naar de Efteling in het begin worden teruggebracht tot een kwartiertje vanwege de extreme vermoeidheid van haar moeder. Ook samen naar drukke feestjes of de kroeg gaan lukt niet voor haar vader door het hevige omgevingsgeluid.

Maar binnen de muren van hun huis heerst vooral veel plezier en gezelligheid. Jill dart graag met haar vader. Daarnaast vermaakt ze hem geregeld met vrolijke onzintaal. Als het koken een keer misgaat — zoals de keer dat moeder per ongeluk nootmuskaat op de appelpannenkoeken deed of het eten aanbakte, roept Jill meteen enthousiast: “Friet!”. Thuis is ze een echte ‘knuffelkont’ die graag warm tegen haar ouders aankruipt op de bank.

Begrip kweken en bijeenkomsten met lotgenoten
Om onbegrip bij klasgenoten te voorkomen, gaf Jill in groep zes een presentatie over haar thuissituatie. Ze legde uit wat er aan de hand was, zodat anderen niet bang zouden zijn of spottend zouden reageren, maar gewoon vragen durfden te stellen.

Daarnaast bezoekt Jill bijeenkomsten bij ‘Bijeen’, een ontmoetingsplek vanuit de gemeente voor jonge mantelzorgers. Hier ontdekt ze dat maar liefst één op de vier kinderen op een bepaalde manier helpt thuis. Tijdens creatieve middagen, zoals het maken van eetbare dennenappels, merkt Jill hoe fijn het is om te zien dat ze absoluut niet de jonge mantelzorgster is.

Dromen voor de toekomst
Als Jill naar haar toekomst als 22-jarige kijkt, straalt het enthousiasme er vanaf. Ze droomt van een eigen huis, een auto en een fijne baan. Ze twijfelt nog tussen basisschooljuf, werken in de kinderopvang, kapper of banketbakker om heerlijke gebakjes te maken, met een bijbaantje achter de kassa bij de Jumbo.

Ondanks alle verantwoordelijkheden blijft haar liefde voor haar gezin het allerbelangrijkst: “Zelfs al vind ik het echt wel eens lastig met papa en mama, ik zou ze voor geen goud willen ruilen”